.
Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Dane dotyczące polskiego eksportu do Chin z podziałem na prowincje.

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Daniel Matusiak | 2015-12-22 10:11:18
polska, chiny

Od wielu lat głównym produktem polskiego eksportu do Chin pozostaje miedź oraz wyroby z niej. Łączna wielkość eksportu tego surowca do Chin w 2014 roku wyniosła 536,6 mln USD, co stanowiło 35% całego polskiego eksportu do Państwa Środka. Ponad połowa polskiej miedzi - o wartości 311,7 mln USD - trafiła do Szanghaju, trzeciego pod względem wielkości poru morskiego na świecie, a także najludniejszego miasta w Chinach, który posiada prawa prowincji.

Od wielu lat głównym produktem polskiego eksportu do Chin pozostaje miedź oraz wyroby z niej. Łączna wielkość eksportu tego surowca do Chin w 2014 roku wyniosła 536,6 mln USD, co stanowiło 35% całego polskiego eksportu do Państwa Środka. Ponad połowa polskiej miedzi - o wartości 311,7 mln USD - trafiła do Szanghaju, trzeciego pod względem wielkości poru morskiego na świecie, a także najludniejszego miasta w Chinach, który posiada prawa prowincji. Szanghaj uważany jest powszechnie za największy chiński ośrodek gospodarczy, finansowy i komunikacyjny. Stąd też nie może dziwić znaczący import miedzi, która używana jest m.in. do produkcji urządzeń elektrycznych i mechanicznych, w jubilerstwie, a także jako biostatyczna powierzchnia pokrycia statków. Kolejnym istotnym importerem miedzi w Chinach jest Pekin - stolica i drugie pod względem ludności miasto kraju. Pekin, podobnie jak Szanghaj, posiada status prowincji. Miasto to pełni funkcję największego ośrodka politycznego, oświatowego i kulturalnego kraju. Ma rozwinięty przemysł maszynowy, samochodowy i taboru kolejowego, elektroniczny, chemiczny, rafineryjny, spożywczy, włókienniczy oraz hutnictwa żelaza. W 2014 roku stołeczne przedsiębiorstwa importowały miedź wartą 68 mln USD, czyli 13% łącznego importu polskiej miedzi do Chin. Do prowincji, które są dużymi odbiorcami polskiej miedzi należy zaliczyć także prowincje Shandong – 50,3 mln USD i udział 9% w imporcie oraz Zhejiang (odpowiednio 40,3 mln USD i 8%). W przypadku tych prowincji przyczyną większego importu miedzi jest fakt, że ulokowane są tam liczne strefy rozwoju ekonomiczno-technologicznego.

Drugą ważną grupą towarową w polskim eksporcie do Chin są maszyny, urządzenia elektroniczne, rejestratory i odtwarzacze dźwięku, obrazu i ich części. Ich łączny eksport w 2014 r. wyniósł 201,3 mln USD i stanowił 13% łącznego polskiego eksportu do Chin. W tej kategorii produktowej największymi importerami w 2014 r. były przedsiębiorstwa z Szanghaju i z sąsiadującej z nim prowincji Jiangsu. Obie prowincje sprowadziły po 1/3 całego importu tych produktów, przy czym przedsiębiorstwa z Jiangsu zakupiły nieznacznie droższe urządzenia z tej grupy, bo za sumę 64,3 mln USD. Przedsiębiorstwa z Szanghaju wydały na nie 63,9 mln USD. Aktywnością z imporcie tych produktów wykazali się także importerzy z prowincji Guangdong, gdzie trafiło ok. 14% wartości tych produktów z Polski na kwotę 29,2 mln USD oraz Pekinu – 10% wartości importu o wartości 11,9 mln USD.

 

Kolejna ważna grupa towarową, która odpowiada 10% polskiego eksportu do Chin, to kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne oraz ich części. Eksport tych produktów do Chin wyniósł w zeszłym roku 154 mln USD. Towary z tej grupy trafiły głównie do Szanghaju (37 mln USD i 24% łącznego eksportu tej grupy), prowincji Jiangsu i Shandong (po 14% i 21 mln USD), Pekinu (13% i 19 mln USD) i prowincji Guangdong (9% i 14 mln USD). W tej kategorii po raz pierwszy znaczącym importem mogły się pochwalić prowincje Liaoning i Fujian, które przeznaczyły na te towary odpowiednio 11,8 mln USD i 8 mld USD.

 

96,5 mln USD wyniosła wartość eksportu do Chin pojazdów nieszynowych polskiej produkcji oraz ich części i akcesoriów. Ta grupa towarowa odpowiadała 6% polskiego eksportu do Państwa Środka. Kolejny raz największym eksporterem okazał się Szanghaj, z 18 procentowym udziałem w imporcie i łączną kwotą 17,3 mln USD wydaną na te produkty. Niewiele niższe zakupy zrealizowały przedsiębiorstwa z prowincji Jilin (18% udział w imporcie i $17 mln USD). Ważną gałęzią gospodarki w tej prowincji jest przemysł produkcji samochodów i wagonów, co może tłumaczyć, dlaczego ta prowincja dokonuje tak dużych zakupów w tej kategorii produktów. Z kolei prowincja Liaoning wydała na import polskich produktów z tej kategorii 15,6 mln USD (16% udziału w imporcie), prowincja Jiangsu 8,7 mln USD (9%), prowincji Guangdong 7,1 mln USD (7%), a prowincja Hunan 6,7 mln USD (7%).

 

Szanghaj pozostaje niekwestionowanym liderem w imporcie mebli, pościeli, materacy i innych akcesoriów domowych z Polski. Importerzy z tej prowincji przeznaczyli w zeszłym roku na te produkty 58 mln USD, co odpowiadało 77% polskiego eksportu do Chin (74,8 mln USD). Importerzy z prowincji Jiangsu przeznaczyli na import tych produktów 8,5 mln USD, a z prowincji Liaoning - 5,8 mln USD.

 

W kolejnej grupy towarowej Szanghaj nie tylko nie dominuje, ale nie odgrywa praktycznie żadnej roli. Chodzi o rudy metali, żużlu i popiołu, których eksport z Polski do Chin wyniósł w 2014 r. 70,5 mln USD. Ponad połowa (54%) eksportu trafiła do prowincji Yunnan, stosunkowo słabo rozwiniętej, ale odgrywającej dużą rolę w produkcji miedzi, ołowiu, cynku, cyny i aluminium oraz produkcji elektryczności, która potem trafia do prowincji Guangdong. Guangdong to od wielu lat lider w produkcji PKB pośród wszystkich prowincji. $6,6 mln USD przeznaczyły na te produkty z Polski importerzy z prowincji Zhejiang, a 6 mln USD z prowincji Jiangsu.

Na mięso i podroby jadalne z Polski chińscy importerzy wydali łącznie $53,8 mln USD. Największą aktywnością wykazały się przedsiębiorstwa z prowincji Jiangsu i Tianjin. 9 mln USD przeznaczyła na ten cel prowincja Guangdong, 6,8 mln USD – Pekin, a 5,2 mln USD - Szanghaj. Towary o wartości 6% ogółu trafiają do prowincji Shandong i Liaoning.

 

Na kauczuk i wyroby z niego Szanghaj i prowincja Liaoning przeznaczyły odpowiednio 8,7 mln USD i 8,8 mln USD, co stanowiło 36% ogółu importu tego surowca z Polski do Chin. Importerzy z prowincji Zhejiang wydajli na import kauczuku 7 mln USD, z prowincji Shandong 6,5 mln USD, z prowincji Fujian 3,9 mln USD, z Guangdong 3,4 mln USD, a z Jilin 2,7 mln USD.

37,3 mln USD przeznaczyli chińscy importerzy na zakup polskich aparatów optycznych, fotograficznych, pomiarowych, medycznych i ich części. W tej kategorii po raz kolejny na pierwszym miejscu pojawił się Szanghaj z 18% udziałem w ogólnym imporcie, wydając 6,8 mln USD. Nieco mniej przeznaczyłi na ten cel importerzy z prowincji Guangdong – 6 mln USD. Po 15% udziału w ogóle importu tej kategorii posiadały prowincje Jinagsu i Jilin. 5 mln USD wydała prowincja Shandong a Pekin - $4,5 mln USD.

 

Większość, bo aż 66% ogólnej wartości eksportu polskich produktów mlecznych, jaj ptasich, miodu naturalnego i jadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego trafia do Pekinu. Przedsiębiorstwa zarejestrowane w stolicy Chin przeznaczyły w zeszłym roku na te produkty 20,5 mln USD. 4,8 mln USD wydały firmy z kolejnego miasta na prawach prowincji położonego północy Chin - Tianjinu. Szanghaj importował „jedynie” 9% polskich produktów mlecznych, których wartość wyniosła 2,7 mln USD. Importerzy z prowincji Zhejiang przeznaczyli na ten produkty 1,6 mln USD. Całe Chiny przeznaczyły na import produktów z tej grupy 31 mln USD

 

Wartość eksportu z Polski do Chin tworzyw sztucznych i artykułów z nich wyniosła 30,1 mln USD, co stanowi 2% ogólnego eksportu do Chin. Najwięcej importowały przedsiębiorstwa z Szanghaju – 5,5 mln USD (18% ogólnego improtu), prowincji Jiangsu – 3,6 mln USD, Zhejiang – 3,6 mln USD. Warto wyróżnić Heibei i Jinagxi, które nie pojawiły się wcześniej w zestawieniach z importu tych produktów. Do prowincji Guangdong trafiły towary o wartości 2,5 mln USD, a do prowincji Shandong - 2,2 mln USD.

 

Opracowanie WPHI w Pekinie na podstawie China Customs Statistics