Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



    Przeszkody i bariery administracyjne

    Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Dorota Kazimierczak | 2015-06-18 08:49:14
    chiny, handel, eksport, import, gospodarka

    Polskie towary i usługi mają takie same warunki dostępu do rynku chińskiego jak towary innych krajów UE. Jedynym przypadkiem noszącym znamiona działań protekcjonistycznych była sprawa leku DAVERCIN (Polfa Tarchomin).

    Rozpoczęcie produkcji przez chińską firmę farmaceutyczną imitacji opatentowanego w Europie leku Polfy i sprzedaż po cenie dyskryminującej polskiego wytwórcę doprowadziły do wycofania się polskiej firmy z rynku chińskiego.

     

     

     

    Główne trudności i bariery w dostępie do rynku chińskiego mają charakter powszechny, pozostają niezmienne od szeregu lat i polegają na:

    1. Barierach o charakterze instytucjonalno – kulturowym, odmienności systemu prawnego, braku przejrzystości i dostępności przepisów regulujących działalność gospodarczą, trudnościach we współpracy z chińskimi urzędami i biznesmenami
    2. Barierach o charakterze technicznym, obejmujących niespójność standardów, szczególne wymogi certyfikacyjne dla towarów importowanych np. konieczność uzyskania chińskiego certyfikatu CCC (China Compulsory Certificate), barierach w dostępie dla towarów pochodzenia zwierzęcego, w tym wynikających z wymogów fitosanitarnych. Z uwagi na mniejszą skalę działalności, polskie firmy rzadko napotykają na problemy związane z ochroną praw własności intelektualnej. Inne bariery w dostępie do rynku w takich sektorach jak usługi bankowe, ubezpieczeniowe, budowlane, przemysł motoryzacyjny nie mają istotnego praktycznego znaczenia z uwagi na stosunkowo niskie zainteresowanie i możliwości polskich firm w tych dziedzinach
    3. Ograniczonych możliwościach wynikających z relatywnie małej skali produkcji i działalności szeregu polskich firm. W rezultacie wiele z firm nie jest w stanie angażować dużych środków finansowych, przeznaczyć długiego okresu czasu, opracowywać strategię działań o charakterze lobbingowym, promocyjnym oraz analitycznym, a także odpowiednio dostosowywać swoje produkty do potrzeb i wymogów rynku chińskiego
    4. Braku infrastruktury przedstawicielskiej polskich instytucji gospodarczych (ograniczenie przedstawicielstw promocji gospodarczej, brak izb gospodarczych, banków, przedstawicielstwa Polskiej Organizacji Turystycznej). W pierwszej połowie 2011 r uruchomiono biuro PAIiIZ w Szanghaju, natomiast od 2012 r. – również w Szanghaju -zacznie działać home office POT-u (w 2011 r. jako reprezentant POT krótko działała chińska firma wyłoniona w przetargu, ostatecznie nie spełniła jednak oczekiwań POT-u)
    5. Do współpracy z Chinami zniechęcają także informacje o słabej jakości towarów chińskich i ich szkodliwości dla zdrowia (co często wynika z zamierzonego importu najtańszych, a więc z reguły słabej jakości, towarów chińskich przez przedsiębiorców polskich), a także przypadki nieuczciwości kupieckiej ze strony firm chińskich oraz nieuczciwe praktyki stosowane przez partnerów chińskich w spółkach joint-venture i nierzetelna realizacja kontraktów itp.
    6. Braku skutecznych metod arbitrażu w relacjach handlowych firm polskich i chińskich (brak polskich kancelarii prawnych działających w Chinach). Kwestii rozwiązywania sporów oraz sposobów trafnej weryfikacji chińskich firm unikają w rozmowach także chińscy przedstawiciele władz nadzorujących działalność gospodarczą oraz organizacji gospodarczych. Rokrocznie WPHI w Pekinie odnotowuje wzrost liczby oszustw (coraz bardziej wyrafinowanych), których ofiarami padają polscy, najczęściej naiwni i niedoświadczeni przedsiębiorcy. Z drugiej strony pojawiają się pojedyncze zgłoszenia firm chińskich oszukanych przez polskich partnerów
    7. Przez cały 2011 r. PLL LOT kontynuował – z pomocą i udziałem WPHI w Pekinie - działania (m.in. wizyty w Chińskiej Administracji Lotnictwa Cywilnego), zmierzające do ponownego otwarcia w 2012 r. lotniczego połączenia Warszawa – Pekin w ruchu osobowym i towarowym
    8. Aktualnym pozostaje postulat większego wykorzystania drogi lądowej w transporcie towarów; terminal w Sławkowie jest rozbudowywany, obecnie jednak ze względów ekonomicznych nie uruchomia się połączenia (brak zapewnienia ładunków powrotnych)

    Generalnie, Chiny, mimo pewnego postępu w liberalizacji rynku i deklarowanego sprzeciwu wobec protekcjonizmu w handlu, nadal posługują się narzędziami protekcjonistycznymi, stosując bariery pozataryfowe (procedury celne, regulacje techniczne i różnego rodzaju standardy, licencjonowanie importu itp.)

    Nadal nie ma większego zainteresowania ChRL przyspieszeniem akcesji do WTO Agreement on Public Procurement. Ponadto, konkurencyjność produktów i usług pochodzących z rynku unijnego na rynku chińskim skutecznie tłumiona jest niedowartościowanym kursem chińskiej waluty.

    Z kolei opór Chin przed naciskiem na aprecjację RMB, wywierany głównie przez USA, pozwala podtrzymać konkurencyjność chińskiego eksportu. Dotyczy to także polskich towarów i usług.

     

    Bariery i protekcjonizm gospodarczy

     

    Generalnie, pomimo poprawy w wielu sektorach, przedsiębiorstwa z krajów UE wciąż nie posiadają sprawiedliwego i równego dostępu do rynku chińskiego. Badania dowiodły, że istniejące w Chinach pozataryfowe bariery dostępu kosztują europejskie przedsiębiorstwa ponad 20 mld Euro rocznie straconych możliwości biznesowych.

    W opinii Izby Handlowej UE w Chinach, równe traktowanie powinno m.in. dotyczyć możliwości uczestnictwa zagranicznych podmiotów w zamówieniach publicznych, zezwoleniu na zasiadanie w komitetach normalizacyjnych (harmonizacja standardów w zgodzie z praktyką międzynarodową) czy transferach technologii wyłącznie na zasadach komercyjnych. Spełnienie tych postulatów pozwoliłoby przedsiębiorstwom europejskim na większe zaangażowanie w sektorach motoryzacyjnym, telekomunikacyjnym, petrochemicznym, co przełożyłoby się na podwyższenie jakości towarów i usług oferowanych chińskim konsumentom.

    W obliczu globalnego kryzysu finansowego Chiny wróciły do polityki protekcjonizmu, w którym zwiększone zostały transfery finansowe do wybranych sektorów przemysłu oraz przedsiębiorstw. Objawia się to subsydiami dla określonych grup przedsiębiorstw oraz preferencyjnym traktowaniu podmiotów krajowych.