Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje o współpracy handlowej w 2013 roku

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Daniel Matusiak | 2015-12-22 09:28:25
wymiana handlowa, chiny

Wymiana handlowa Chin w 2013 roku.

1/ W 2013 roku PKB Chińskiej Republiki Ludowej wzrósł o 7,6% i było to najniższe tempo przyrostu tego wskaźnika od 1999 roku. Tradycyjnie istotny wpływ na wielkość i tempo wzrostu chińskiej gospodarki miał region przemysłowy Delty Rzeki Jangcy. Ubiegły rok był dla chińskiej gospodarki okresem sporych wyzwań na rynkach międzynarodowych, w tym tradycyjnych kierunkach eksportu tj. USA czy rynek Unii Europejskiej; były to kolejne miesiące stopniowej transformacji gospodarczej kraju, i działań administracji kraju dla usuwania wciąż sporych dysproporcji pomiędzy rozwojem regionów i profilem poszczególnych branż gospodarki. Chiński sektor usług wciąż jest na dość wczesnym etapie rozwoju, sektor produkcyjny boryka się ze stosunkowo niskim poziomem technologicznym, a rozbudowane w czasach industrializacji tradycyjne gałęzie przemysłu typu hutnictwo, przemysł cementowy produkcja aluminium czy statków mają dodatkowo problemy z nadprodukcją. Chiny ugruntowały w 2013 roku swoją pozycję jako druga gospodarka świata. Region kraju, na którym działa WPHI Szanghaj odzwierciedla podstawowe trendy, tendencje i zagrożenia gospodarcze, które cechują rozwój chińskiej ekonomiki. Szanghaj jest lokomotywą rozwoju kraju, z całym zestawem sukcesów i wyzwań nowoczesnej aglomeracji. Jiangsu to nowoczesna technologia, Zhejiang to mocny sektor małych i średnich firm, Anhui to słabiej rozwinięta prowincja, nadrabiająca jednak zapóźnienia cywilizacyjne i to poprzez rozwój branż interesujących dla polskich przedsiębiorców, wreszcie Fujian to aktywny obszar nadmorski kraju, znany z jednej z pierwszych stref ekonomicznych w mieście Xiamen, sławnych w świecie targów inwestycyjnych i pogłębiających się więzi gospodarczych z pobliskim Tajwanem.

 

2/ Na przestrzeni 2013 roku realizowane były założenia planu rozwoju społeczno – gospodarczego kraju na lata 2011 – 2015. Był to pierwszy rok funkcjonowania nowej administracji rządowej, którą kieruje premier Li Keqiang. Priorytetowymi kierunkami działań rządu na 2013 rok były m.in. utrzymanie możliwie wysokiego tempa wzrostu PKB, stopniowa reforma systemu podatkowego, wprowadzanie mechanizmów rynkowych, koordynowanie procesów migracyjnych i wspieranie szybkiej urbanizacji kraju, troska o poprawę zdegradowanego środowiska naturalnego, podniesienie poziomu zaawansowania technologicznego chińskiego przemysłu, tworzenie warunków i mechanizmów dla wzrostu konsumpcji wewnętrznej, utrzymanie możliwie wysokiego poziomu zaangażowania inwestycyjnego, w tym przede wszystkim rozwój infrastruktury, wspieranie działań chińskich firm planujących inwestycje za granicą (hasło „Go Global”), koncentracja na rozwoju centralnych części ChRL dla stopniowego zmniejszania dysproporcji w rozwoju poszczególnych obszarów Chin i w wielkości dochodów mieszkańców. Wprowadzono decyzje liberalizujące politykę demograficzną, jak i dalsze ułatwienia dla osób migrujących z ośrodków wiejskich do miast. Istotnym elementem polityki nowej administracji jest walka ze zjawiskami korupcyjnymi, jak też wprowadzenie decyzji ograniczających wydatki przedstawicieli rządu centralnego, prowincji i administracji lokalnych.

 

3/ W realizacji w/w planów szczególną rolę odgrywają prowincje, na obszarze których działa WPHI KG RP Szanghaj. Są to miejsca, o bardzo zróżnicowanym poziomie rozwoju gospodarczego, o odmiennym profilu branż, natomiast ich potencjał ma zasadnicze znaczenie dla kierunków rozwoju ekonomicznego, społecznego i technologicznego Chińskiej Republiki Ludowej. Ubiegły rok potwierdził szczególną rolę, jaką odgrywa na gospodarczej mapie kraju Szanghaj. Zgodnie z koncepcjami gospodarczymi nowej administracji i wolą stopniowego wprowadzania dalszych mechanizmów rynkowych, w ubiegłym roku w październiku została powołana do życia Strefa Wolnego Handlu. Według koncepcji chińskiego rządu, organizm ten ma przyczynić się do wzmocnienia roli aglomeracji jako centrum obsługi chińskiego handlu ze światem. Na obszarze strefy trwa intensywna rozbudowa infrastruktury wystawienniczej i magazynowej. Szereg rozwiązań wzorowanych jest na modelu stosowanym w Hongkongu. Istotnym elementem ugruntowującym rolę Szanghaju w gospodarce chińskiej jest sektor finansowy, w tym funkcjonowanie szanghajskiego rynku kapitałowego. Na szanghajskiej giełdzie notowanych było prawie tysiąc podmiotów, to druga, po Hongkongu giełda w regionie, istotna ze względu na pozyskiwanie kapitału przez chińskie podmioty, jak i podnoszenie jakości ich działania i transparentności. W ramach prowadzonej przez rząd Li Keqianga aktywniejszej polityki podatkowej Szanghaj jest także miejscem wprowadzania eksperymentów związanych z nowymi regulacjami podatkowymi. Szanghaj staje się także centrum przemysłu targowo – wystawienniczego ChRL, organizuje się tu corocznie paręset imprez targowych, w tym m.in. w obszarze zaawansowanych technologii, przemysłu spożywczego, chemicznego, budowlanego, meblarskiego, ekologii, artykułów rynkowych, motoryzacji itp. Szczególne znaczenie dla gospodarki kraju mają doświadczenia Szanghaju w zakresie procesów migracyjnych i urbanizacyjnych. Temat wystawy światowej „Shanghai Expo 2010”, który brzmiał „Better City Better Life” był zapowiedzią szczególnego priorytetu, jaki władze ChRL nadają tej problematyce. Dla obecnej administracji chińskiej problematyka rozwoju miast to szansa na podniesienie poziomu cywilizacyjnego społeczeństwa chińskiego, jak też na dalsze ożywienie konsumpcji. Szanghaj jest aglomeracją, którą corocznie zasila spora liczba przyjezdnych emigrujących z obszarów wiejskich, głównie prowincji Anhui, Hubei i Syczuan. Obecnie mieszka tu prawie 24 miliony Chińczyków. Wyzwania stojące przed szybko rozwijającymi się chińskimi aglomeracjami (ekologia, system zaopatrzenia, rozwój infrastruktury, podniesienie poziomu technologicznego) to także szansa dla firm z naszego kraju na szersze wejścia na ten rynek. Problematyka wsparcia chińskich procesów urbanizacyjnych jest jednym z kierunków współpracy UE – ChRL.

 

4/ Kluczowym obszarem polityki przemysłowej i inwestycyjnej Chin jest podniesienie poziomu technologicznego w siedmiu strategicznych branżach, do których należą: biotechnologia, inżynieria materiałowa, czyste („zielone”) technologie energetyczne/alternatywne źródła energii, sektor IT/ICT, konstrukcje napędów pojazdów przyjazne dla środowiska, produkcja zaawansowanych technologicznie maszyn, pojazdów i urządzeń. Udział tych branż w tworzeniu PKB ma wzrosnąć z 5,5% (w 2010 roku) do 8% (w 2015 roku) i 15% w 2020 roku. Ten wyznacznik chińskiej polityki gospodarczej decyduje także o kierunkach i profilu inwestycji podmiotów chińskich za granicą. Europa, jako kontynent zaawansowany technologicznie, jest przedmiotem zainteresowania chińskich inwestorów pod kątem transakcji „fuzji i przejęć” (przykład Huty Stalowa Wola i FŁT Kraśnik), zdecydowanie mniejsze zainteresowanie towarzyszy natomiast podejmowaniu przedsięwzięć kapitałowych na zasadach inwestycji bezpośrednich. Na obszarze działania Placówki szczególnie wysoki poziom technologiczny prezentuje Szanghaj i prowincja Jiangsu. Aktywna rola państwa w finansowaniu m.in. edukacji, rozwoju parków technologicznych i współpracy międzynarodowej w tym zakresie powoduje, iż bardzo zauważalny jest postęp technologiczny w w/w branżach. Rozbudowują się także struktury klastrowe (np. w branży motoryzacyjnej, biotechnologicznej, sprzętu dla wykorzystania alternatywnych źródeł energii czy IT/ICT), które sprzyjają sprawnemu wdrażaniu w praktykę produkcyjną efektów pracy ośrodków badawczo – rozwojowych. Konieczność nawiązania współpracy technologicznej/transfer i zastosowanie nowych rozwiązań w Chinach jest coraz częściej jednym z warunków stawianych zagranicznym inwestorom przez podmioty chińskie. Istotnym kierunkiem rozwoju jest także coraz szersze stosowanie nowoczesnych form handlu, w tym e-commerce; rośnie w Chinach liczba internautów, w ubiegłym roku ponad 618 milionów obywateli Chin używało internetu.

 

5/ Oprócz Szanghaju, Placówka prowadzi także działalność na obszarze czterech zróżnicowanych gospodarczo prowincji tj. prowincja Zhejiang (stolica: Hangzhou), prowincja Jiangsu (stolica: Nankin), prowincja Anhui (stolica: Hefei), prowincja Fujian (stolica: Fuzhou). Łącznie obszar ten zamieszkuje prawie 260 milionów ludzi.

 

6/ Wspomniane obszary cechują się sporą odrębnością, dużymi różnicami w profilu gospodarczym i poziomie rozwoju gospodarczego i społecznego. Poniżej zestawienie miejsc, jakie zajmują prowincje w ChRL pod względem wielkości PKB na głowę mieszkańca w 2013 roku.

 

Szanghaj – 3 miejsce (14.806,- USD per capita)

Jiangsu – 4 miejsce (12.185.- USD per capita),

Zhejiang – 5 miejsce (11.189,- USD per capita),

Fujian – 9 miejsce ( 9.471,- USD per capita)

Anhui – 26 miejsce ( 5.169,- USD per capita)

 

Poniżej podstawowe informacje o uzyskanych przez poszczególne prowincje wynikach gospodarczych w 2013 roku.

 

A/ Szanghaj – miasto będące stolicą regionu przemysłowego Delty Rzeki Jangcy, drugiego, obok Delty Rzeki Perłowej (południe Chin ze stolicą w Kantonie) obszaru decydującego o tempie i skali rozwoju ekonomicznego ChRL. Ostatni rok ugruntował pozycję tego miasta we współpracy z Polską. Szanghaj w zamyśle administracji centralnej Chin ma stać się centrum działalności gospodarczej Azji Południowo – Wschodniej. PKB Szanghaju wzrósł w stosunku do 2012 roku o 7,7 %. Dominujące znaczenie w tworzeniu PKB ma sektor usług (62%), w tym handel, finanse, transport i spedycja, branża badawczo – rozwojowa i wystawiennicza. PKB wypracowany w usługach wzrósł o 8,8%, natomiast przyrost w branży produkcyjnej (II dział) wyniósł 6,6%. W sferze usług dominuje branża finansowa (ponad 14% wzrostu), następnie nieruchomości (ponad 13%) i sektor przetwarzania danych (12,5%). Szanghaj, na obszarze którego mieszka 1,8% ludności kraju wypracowuje ponad 4% łącznego PKB ChRL. Wartość wymiany handlowej miasta ze światem w 2013 to kwota 441 miliardów USD, z czego eksport to 204,0 mld USD (spadek o 1,2%), a import to wartość 237 miliardów USD (wzrost o 3,1%). Konsumpcja wewnętrzna wzrosła o 8,6% i osiągnęła kwotę około 100 miliardów Euro. Szczególnie dynamicznie rosły wydatki na rynku odzieży i biżuterii (wzrost o 41.%), sprzętu telekomunikacyjnego (wzrost 0 35,2%) i AGD (wzrost o 13.%). Dochód na głowę wyniósł ponad 14,800 USD. Szanghaj zanotował istotny napływ inwestycji bezpośrednich w kwocie ogółem 13,5 miliarda USD, głównie kierowanych do sektora usług. Największym inwestorem są firmy z USA i Hongkongu. Stosunkowo niewielkie, w stosunku do posiadanego potencjału, jest zaangażowanie inwestorów z Szanghaju w innych krajach, w 2013 roku przedsiębiorcy z tej aglomeracji zainwestowali za granicą kapitał o wartości 4,3 miliarda USD. Gospodarka Szanghaju charakteryzuje się stabilnym wzrostem, opartym na mocnych systemowych podstawach, model rozwoju i profil gospodarczy miasta powiela w sporej części doświadczenia Hongkongu z dominującym udziałem usług w krajobrazie gospodarczym aglomeracji. Dalszemu wzrostowi wymiany handlowej ma służyć działalność szanghajskiej Strefy Wolnego Handlu. Inflacja utrzymuje się na poziomie poniżej 3%. Istotne problemy dla rozwoju gospodarczego miasta to degradacja środowiska, wzrost kosztów utrzymania, konieczność restrukturyzacji profilu gospodarczego (część firm zajmujących się produkcją, ze względu na wysokie koszty, podejmuje inwestycje w centralnych i zachodnich Chinach) i właściwa koordynacja procesów urbanizacyjnych, w tym zapewnienie miejsc pracy dla napływających imigrantów z innych części Chin. O skali gospodarki Szanghaju, poza wspomnianymi nowoczesnymi usługami, decydują takie branże wytwórcze, jak: przemysł chemiczny i petrochemiczny, motoryzacja, energetyka i ochrona środowiska, elektronika, metalurgia i farmacja.

 

B/ Prowincja Jiangsu – to jeden z wiodących obszarów w ChRL w zakresie rozwoju nowoczesnych technologii, to również prowincja, w której postępują szczególnie intensywnie procesy urbanizacyjne. W Jiangsu dynamicznie rozwijają się miasta tzw. drugiego rzędu, szczególnie istotne z punktu widzenia zwiększenia eksportu bądź nawiązania współpracy inwestycyjno – technologicznej. To jedna z najzasobniejszych i najlepiej rozwiniętych prowincji Chin. Ubiegły rok to okres dalszego wzrostu PKB Jiangsu (o 9,6%), w czym największy udział miały branże nowoczesnych technologii (elektronika, sprzęt dla energetyki odnawialnej, chemia), maszynowa, tekstylna i rolnictwo. W Jiangsu mieszka ponad 80 milionów ludzi. Prowincja cechuje się nierównomiernym poziomem rozwoju gospodarczego, a o jego profilu decydują przede wszystkim południowe obszary, graniczące z Szanghajem. Tu zlokalizowane są wiodące ośrodki miejskie tj. Kunshan, Suzhou, Wuxi, Changzhou czy Nantong. Władze prowincji realizują program rozwoju północnych, graniczących z Shandongiem, obszarów Jiangsu, szczególnie duże znaczenie ma Xuzhou (ośrodek przemysłowy) i Lianyungang (istotny port morski). Wymiana Jiangsu z zagranicą w 2013 roku zamknęła się kwotą prawie 551 miliardów USD, z czego eksport wyniósł 330,8 miliardów USD, a import 220 miliardów USD. Najwięksi partnerzy w eksporcie to USA i kraje członkowskie UE. Prowincja ta zajmuje drugie miejsce (po Kantonie) pod względem wymiany handlowej ze światem. Jiangsu to także jeden z głównych kierunków dla zagranicznych inwestorów, w 2013 roku napłynął tu kapitał inwestycyjny o wartości ponad 33 miliardów USD. Najwięksi inwestorzy to m.in. Hongkong i kraje UE. Większość inwestycji była kierowana do sektora wytwórczego (przemysł maszynowy, chemiczny, farmaceutyczny) i usług (np. R&D). Podobnie jak w przypadku Szanghaju, również zaangażowanie inwestycyjne firm z Jiangsu w innych krajach jest stosunkowo niewielkie, w 2013 roku suma inwestycji z tej części Chin to wartość 6,1 miliarda USD, głównym kierunkiem była Japonia. Jiangsu jest jedną z głównych prowincji w realizacji zadań gospodarczych nakreślonych przez administrację centralną, szczególnie w zakresie wzrostu konsumpcji wewnętrznej, jak i podnoszenia poziomu technologicznego chińskiego przemysłu. Szereg priorytetowych branż, zawartych w planie rozwoju ChRL na lata 2011 – 2015 ma tu swoje wiodące ośrodki (np. energetyka odnawialna, elektronika, biofarmacja, inżynieria materiałowa). Rośnie także aktywność prowincji w organizacji imprez targowo – wystawienniczych, w tym skierowanych na promocję high – tech (energetyka odnawialna, software, przemysł maszyn budowalnych), jak i wzrost konsumpcji i tworzenie możliwości prezentacji ofert eksportowych przez zagraniczne firmy (np. targi artykułów konsumpcyjnych w Kunshan). Ubiegły rok to także dalszy rozwój parków technologicznych w prowincji Jiangsu, z wiodącymi centrami w Suzhou, Wuxi i Nankinie. Dla przykładu w parku przemysłowym w Suzhou, który został stworzony we współpracy Singapuru i ChRL w połowie lat 90 – tych, zainwestowało (dane na koniec 2012 roku) m.in. ponad 90 firm z listy 500 największych podmiotów na świecie, w tym np. Nokia, Siemens, Fujitsu, Mitsubishi, Samsung czy Daimler Benz. Poważne nakłady kierowane są w Jiangsu na dalszy rozwój infrastruktury, w tym transportowej, z czego największy udział mają wydatki na budowę dróg i sieci kolejowej. W budżecie prowincji istotne alokacje odnoszą się także do wsparcia ochrony środowiska, edukacji, rozwoju nauki i techniki i opieki medycznej.

 

C/ Prowincja Zhejiang – to jeden z najdynamiczniejszych regionów ChRL, bazujących na prywatnej inicjatywie i aktywności lokalnych podmiotów, głównie małych i średnich. Na koniec 2012 roku w Zhejiangu funkcjonowało ponad 2 miliony firm małych i mikro. Ponad 80% wartości PKB pochodzi z sektora prywatnego. W roku 2013 PKB wzrósł o 8,6%, a główne branże, które przyczyniają się do rozwoju gospodarki lokalnej to przemysł tekstylny i odzieżowy, elektromaszynowy (w tym artykuły gospodarstwa domowego), przemysł chemiczny, skórzany/obuwniczy i rękodzieło. W prowincji mieszka ponad 55 milionów obywateli Chin. Wymiana handlowa ze światem wyniosła w 2013 roku prawie 336 miliardów USD, prowincja ta, ze względu na profil oferty (artykuły rynkowe kierowane do USA i UE) ma szczególnie wysoką nadwyżkę w obrotach handlowych z zagranicą. W 2013 roku eksport zamknął się kwotą 248,8 miliarda USD a import – 87 miliardów USD. Zhejiang to jedna z najzamożniejszych prowincji ChRL. Obok licznych niewielkich firm prywatnych, w ostatnich latach powstały i rozszerzyły swoją działalność międzynarodową duże podmioty z tej prowincji, jak Geely (motoryzacja), Wahaha Group (napoje), Zhejiang Materials Co. (wyroby stalowe, chemia) czy też Alibaba (e-commerce). W prowincji zainwestowano w ubiegłym roku ponad 23 miliardy USD, głównie firmy z Hongkongu i krajów Bliskiego Wschodu, natomiast inwestycje na innych rynkach osiągnęły sumę 5,5 miliarda USD. Poza inwestycjami firm typu Geely (przejęcie udziałów w Volvo) czy Wahaha (rozlewnie napojów) większość kapitału z Zhejiangu kierowana jest do USA i Europy głównie dla finansowania obiektów rozszerzających bazę handlową przedsiębiorców z tej prowincji na świecie (np. centra dystrybucji i hurtu). Pierwowzorem dla tworzonych za granicą centrów są obiekty wystawiennicze i hurtowe w mieście Yiwu, gdzie znajduje się największy tego typu kompleks w ChRL. W tej działalności inwestycyjnej za granicą dominują przedsiębiorcy z takich ośrodków miejskich małej i średniej przedsiębiorczości, jak Wenzhou, Yiwu czy Ningbo. Prowincja Zhejiang to także jeden z wiodących chińskich rynków artykułów rynkowych, w tym luksusowych. Profil prowincji skierowany j est na obsługę wymiany handlowej ze światem. Istotną rolę w systemie spedycyjnym pełni port w Ningbo, drugie co do wielkości nabrzeże w Chinach (po Szanghaju) pod względem masy przeładunków. Miasto to staje się także centrum targowym prowincji, z rosnącą rolą czerwcowych targów artykułów konsumpcyjnych. W 2013 roku rozszerzeniu uległa także baza centrum artykułów importowanych zlokalizowanych w Ningbo. Mimo deklarowanej przez władze centralne ChRL polityki stopniowego zmniejszania deficytu w wymianie handlowej ze światem – Zhejiang trzy razy więcej sprzedaje za granicę niż importuje.

 

D/ Prowincja Anhui – to od lat znacznie słabiej rozwinięta część ChRL, której ludność emigrowała z ubogich terenów wiejskich do miast Wschodniego Wybrzeża. Mimo utrzymujących się wciąż sporych różnic w poziomie rozwoju gospodarczego między Anhui a Szanghajem czy Jiangsu, szereg czynników w 2013 roku przyczyniło się do szybkiego wzrostu gospodarczego tej części ChRL. PKB wzrósł o 10,4%. W tworzeniu PKB zasadniczą rolę odgrywa sektor II (produkcyjny) – 54,65% PKB, następnie usługi – 33,02% i sektor I (rolnictwo, przemysł wydobywczy) – 12,33%. Prowincję zamieszkuje prawie 60 milionów ludzi. W profilu gospodarczym Anhui dominują tradycyjne branże

przemysłowe tj. przemysł hutniczy, energetyczny, chemiczny, wydobywczy, materiałów budowlanych (cementowy), spożywczy. Do nowoczesnych branż regionu zaliczyć należy przemysł motoryzacyjny, AGD i farmaceutyczny/biotechnologiczny. Najlepiej rozwinięte obszary prowincji znajdują się w pobliżu rzeki Jangcy, ze stolicą w Hefei i kluczowymi miastami tj. Ma’anshan i Wuhu. Wymiana handlowa prowincji z zagranicą jest znacznie niższa w porównaniu do obszarów Wschodniego Wybrzeża. Obroty handlowe ze światem w 2013 roku to kwota 45,6 miliarda USD, z czego eksport wyniósł 28,25 miliarda USD, a import – 17,38 miliarda USD. Największymi partnerami handlowymi prowincji są kraje członkowskie ASEAN, Rosja i Afryka Południowa. Poziom konsumpcji wzrósł o 14% w stosunku do 2012 roku, natomiast jej wartość jest o ponad dwa razy niższa niż w porównywalnej (co do liczby ludności) prowincji Zhejiang. Wśród produktów, które przyczyniły się do wzrostu konsumpcji należy wymienić biżuterię (wzrost o 28%), samochody (wzrost zakupów o 20%) i sprzęt AGD (wzrost o 16,7%). W 2013 roku do Anhui napłynął kapitał inwestycyjny o wartości prawie 10,6 miliarda USD, głównym inwestorem są podmioty z Hongkongu. Zauważalna wyraźnie jest tendencja przenoszenia mocy produkcyjnych ze Wschodniego Wybrzeża Chin m.in. do Anhui, gdzie koszty czynników produkcji (głównie robocizna i ziemia) są znacznie niższe. Decyzjom tym sprzyja także szybko rozwijająca się infrastruktura transportowa, w tym połączenia kolejowe i drogowe. Tradycyjnie spore znaczenie ma transport wodny rzeką Jangcy. Istotnym walorem prowincji Anhui jest wysoki poziom szkolnictwa wyższego, głównie technicznego i nauk rolniczych np. na uniwersytecie Hefei czy Politechnice w Huainan czy Wuhu. W prowincji szybko rozwijają się parki przemysłowe (np. w Hefei i Wuhu). Przedsiębiorcy z Anhui zainwestowali za granicą kapitał o wartości ponad 2,6 miliarda USD, z czego spora część skierowana została do państw afrykańskich (np. Zimbabwe).

 

E/ Prowincja Fujian – to również miejsce o wyraźnej lokalnej specyfice, wynikającej z bliskiego sąsiedztwa Tajwanu i związków gospodarczych (handlowo – inwestycyjnych) z Wyspą. Stolicą prowincji jest miasto Fuzhou, natomiast szereg działań gospodarczych skoncentrowanych jest także w mieście Xiamen (jedna z pierwszych stref ekonomicznych ChRL) i okolicznych ośrodkach (np. Quanzhou). Rejon ten odpowiada za tworzenie ponad 40% dochodu prowincji. Fujian zamieszkuje prawie 38 milionów ludzi. W 2013 roku PKB tej części Chin wzrosło o 11%. Znacznej transformacji ulega profil gospodarczy prowincji. Przez wiele lat tutejsza ludność zajmowała się głównie rolnictwem (produkcja herbaty i grzybów), rybołówstwem, produkcją odzieży i handlem, obecnie znaczny rozwój notuje przemysł elektroniczny, sprzętu medycznego i maszynowy. Tradycyjną branżą aktywności gospodarczej tej górzystej prowincji jest przemysł kamieniarski (znajdują się tu liczne kamieniołomy eksportujące bloki m.in. do Polski). W zakresie usług, coraz istotniejsze znaczenie ma transport i spedycja (Xiamen to ważny port morski), W 2013 roku handel Fujianu ze światem zamknął się kwotą prawie 170,4 miliarda USD, co oznacza wzrost o 8,6%, w tym eksport – 106,5 miliarda USD, a import 63,9 miliarda USD. Największym odbiorcą towarów z Fujian są państwa członkowskie Unii Europejskiej, natomiast w imporcie kluczowe znaczenie ma Tajwan. W zakresie inwestycji w 2013 roku napłynął kapitał o wartości 6,7 miliarda USD, największym inwestorem był Tajwan, natomiast stosunkowo niewielkie jest zaangażowanie firm z Fujianu w inwestycje za granicą, w 2013 roku – kwota 0,7 miliarda USD a głównym kierunkiem inwestycyjnym były Stany Zjednoczone. W zakresie usług, poza spedycją, rozwija się także przemysł wystawienniczo – targowy i obsługa wymiany handlowej. Xiamen posiada także własny bank. Tradycyjnie częste kontakty ze światem powodują, iż lokalna społeczność otwarta jest na akceptację zagranicznych wzorców konsumpcyjnych.

 

7/ Podkreślając spore zróżnicowanie gospodarcze i społeczne prowincji, na obszarze których działa WPHI Szanghaj, należy sformułować parę zasadniczych (w części wspólnych dla omawianych obszarów Chin) ogólnych spostrzeżeń:

 

a/ Wszystkie omawiane prowincje odnotowały w 2013 roku bardzo intensywne tempo wzrostu gospodarczego. Obszary o niższym poziomie rozwoju (Fujian, Anhui) zanotowały znacznie wyższe tempo przyrostu PKB niż dojrzałe gospodarki Szanghaju, Jiangsu czy Zhejiang.

 

b/ Szanghaj, jak też główne miasta miasta prowincji Jiangsu czy Zhejiang to obszary o jednym z najwyższych dochodów w ChRL na głowę mieszkańca. Jest to teren Chin, gdzie coraz wyraźniej dominuje klasa średnia, rozszerza się rynek na importowane artykuły konsumpcyjne, w tym luksusowe. We wszystkich prowincjach występują tendencje wzrostowe we wskaźnikach konsumpcji. W ośrodkach Wschodniego Wybrzeża (głównie Szanghaj, Jiangsu, Zhejiang) panuje spora konkurencja, chińska klasa średnia decydując się na zakup towaru z importu kieruje się coraz częściej marką i jakością towaru, a nie tylko ceną. Wzrost konsumpcji na rynku detalicznym potwierdza także rozwój sklepów i supermarketów wielkopowierzchniowych w licznych miastach – dominuje w tym rankingu Szanghaj, w którym rozbudowują się takie zagraniczne sieci, jak Tesco, Carrefour, Metro, Walmart. Firmy te rozszerzają także swoją obecność o miejsca, w których dotychczas dominowały sklepy wyłącznie chińskie (np. w Hefei/prowincja Anhui czy Xiamen/prowincja Fujian).

 

c/ Jednym z czynników wzrostu gospodarczego kraju będzie utrzymanie wysokiego poziomu inwestycji, w tym dalsza rozbudowa infrastruktury. Ubiegły rok to okres rozbudowy sieci dróg, bazy przeładunków morskich i połączeń kolejowych, lotnisk, osiedli mieszkaniowych i obiektów użyteczności publicznej, trwa także realizacja programu rozbudowy sieci metra w licznych aglomeracjach Chin. Program inwestycyjny obejmuje także rozbudowę mocy wytwórczych przemysłu wydobywczego, co stwarza możliwości intensyfikacji dostaw surowców, materiałów dla budownictwa i sprzętu inwestycyjnego. Program inwestycyjny będzie coraz bardziej obejmował centralne prowincje Chin tworząc dodatkowe możliwości intensywnego wzrostu dla takich prowincji, jak Anhui.

 

d/ Elementem, który administracja chińska dodała w ubiegłym roku do programu harmonijnego rozwoju kraju, jest problematyka ochrony środowiska i zdecydowanej poprawy czystości powietrza i wody w dużych aglomeracjach Wschodniego Wybrzeża ChRL. Wielokrotnie przekroczone dopuszczalne normy zanieczyszczenia powietrza są praktycznie stałym zjawiskiem w Szanghaju czy Nankinie. Na inwestycje ekologiczne kierowane będą coraz większe środki, głównie w Szanghaju i prowincji Jiangsu.

 

e/ We wszystkich omawianych prowincjach rozwijają się parki technologiczne, klastry, specjalne strefy przemysłowe, czyli elementy pozyskiwania zagranicznych inwestorów oferujących nowoczesne technologie, głównie w siedmiu priorytetowych branżach. Komponent technologiczny i podejmowanie wspólnych przedsięwzięć inwestycyjnych związanych z wdrożeniem i wykorzystaniem w praktyce nowoczesnych technologii będzie coraz powszechniejszym modele działania, szczególnie na Wschodnim Wybrzeżu ChRL, gdzie przygotowanie lokalnej kadry predestynuje już partnerów chińskich do podejmowania bardziej zaawansowanych technologicznie wyzwań.

 

f/ Intensywnie rozwijały się w ubiegłym roku takie sektory usług, jak e-commerce, turystyka czy sektor wystawienniczy. W 2013 roku ponad 97 milionów Chińczyków wyjechało za granicę w celach turystycznych. Organizacja przedsięwzięć wystawienniczych obejmowała nie tylko chińskie metropolie, ale także ośrodki targowe w Europie, w tym w Polsce (np. targi prowincji Zhejiang w Poznaniu).

 

Wyniki wymiany handlowej.

 

Na podstawie danych uzyskanych z Głównego Urzędu Celnego ChRL wymiana handlowa między Polską a Chinami zamknęła się w 2013 roku kwotą 14.812.426.806 USD, z czego Polski eksport do Chin to wartość 2.236.884.013 USD, a import -12.575.542.793 USD. Eksport z Polski do ChRL wzrósł o 11,99%, a import – 1,52%. Obszar, na którym działa WPHI Szanghaj odgrywa istotną rolę w wymianie handlowej naszego kraju z ChRL; jego udział to 53% w wartości wymiany handlowej RP – ChRL. W 2013 roku obroty zamknęły się kwotą 7.717.506.718 USD, w tym import z Polski to wartość 1.195.515.371 USD (wzrost o 8,97% w stosunku do 2012 roku) a eksport – 6.512.991.347 USD (wzrost o 1,21%).

Poniżej przedstawiono wyniki w handlu zagranicznym z Polską w poszczególnych prowincjach, na obszarze których działa WPHI Szanghaj i porównanie z sytuacją w 2012 roku:

 

Poniżej przedstawiono wyniki w handlu zagranicznym z Polską w poszczególnych prowincjach, na obszarze których działa WPHI Szanghaj i porównanie z sytuacją w 2012 roku:

Import z Polski (w USD) 2012 rok 2013 rok

ChRL ogółem, w tym: 1.997.348.369 2.236.884.013

Szanghaj 577.903.069 706.799.191

Jiangsu 305.231.626 271.658.266

Zhejiang 167.145.364 163.696.811

Anhui 5.340.221 16.184.010

Fujian 41.490.081 37.177.093

 

Eksport do Polski 2012 rok 2013 rok

ChRL ogółem, w tym: 12.386.790.795 12.575.542.793

Szanghaj 783.713.640 757.586.014

Jiangsu 2.475.149.279 2.042.838.718

Zhejiang 2.206.059.425 2.502.362.090

Anhui 210.654.884 178.672.794

Fujian 759.602.291 1.031.531.731

 

W polskim eksporcie w omawiany region występuje ponad 70 grup towarowych; zasadniczą wartość sprzedaży tworzą: miedź i wyroby z miedzi, wyposażenie elektryczne, meble, pościel, maszyny i części do maszyn, artykuły chemiczne (w tym nawozy), kauczuk, mięso, artykuły mleczarskie i inne produkty spożywcze.




Pliki do pobrania

20100310-180
pdf | 29,75 MB
Pobierz